บทที่ 88 ตามติดไม่ห่าง

“แค่อุ้มมัทไปส่งนะคะ”

“โอเครับม่ามี้” ชายหนุ่มพูดจบก็อุ้มร่างเพรียวบอบบางขึ้นมาแนบอกแกร่งราวกับก้อนนุ่นเดินเข้าไปในห้องน้ำ

มัทนาค้อนดวงตาคมที่มองเธอราวกับทะลุถึงเนื้อในอย่างหมั่นไส้ก่อนจะยกมือขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งไว้และรู้สึกอบอุ่นเมื่ออชิระดูแลเธอไม่ห่างหลังจากที่เขาได้ความสาวของเธอไปชายหนุ่มก็ไม่ปล่...